Ładowanie…
Ładowanie…
Wieża Santa Marija (1618) — potężna strażnica Rycerzy Maltańskich ze ścianami grubości 6 metrów. Najważniejsza budowla obronna Comino, odnowiona przez wolontariuszy Din l-Art Helwa.
W 1618 roku Wielki Mistrz Alof de Wignacourt nakazał budowę wieży na szczycie Comino. Cel był jasny: kontrolować kanał między Maltą a Gozo — strategiczny punkt, przez który mogła nadpłynąć osmańska flota. Wieża Santa Marija była oczami i uszami całego archipelagu.
Ściany wieży mają grubość 6 metrów — to więcej niż długość samochodu. Wejście znajdowało się na pierwszym piętrze, dostępne tylko po drabinie, którą można było wciągnąć do środka. Na dachu zainstalowano platformę artyleryjską z kilkoma działami. Mała załoga (8-12 żołnierzy) mogła utrzymać wieżę przez tygodnie.
Wieża była częścią sieci sygnałowej — system ogni i dymu pozwalał na przekazanie ostrzeżenia z Gozo do Valletty w 15 minut. Każda wieża widziała dwie sąsiednie, tworząc łańcuch obronny wokół całego archipelagu.
Po wiekach zaniedbania wieża popadła w ruinę. W 2002 roku maltańska organizacja Din l-Art Helwa (Strażnik Dziedzictwa) podjęła się restauracji. Wolontariusze — często studenci i emeryci — spędzili lata odbudowując mury, instalując schody i tworząc małą ekspozycję historyczną. Dziś wieża jest otwarta dla zwiedzających (wstęp wolny) i oferuje panoramę całego Comino.
System wież obronnych Rycerzy Maltańskich inspirował fortyfikacje w całej Europie — w tym polskie warownie z XVII wieku. Polscy szlachcice należący do Zakonu składali przysięgę obrony właśnie takich strażnic.
W którym roku zbudowano Wieżę Santa Marija?
Kliknij odpowiedź! +10 pkt bonusu w grze po zameldowaniu.
Otwarta śr/pt/sob/nd 10:30–15:00 (kwiecień–październik). Zarządzana przez Din l-Art Ħelwa.
Nie dołączyłeś jeszcze do gry
Lokacja filmowa "Hrabiego Monte Christo" — punkt widokowy nad jaskinią, z którego kręcono sceny ucieczki. Film z 2002 roku z Guy Pearce'em.
Brytyjski szpital kwarantannowy z lat 1890-tych — żołnierze wracający z epidemii cholery spędzali tu tygodnie w izolacji. Później szkoła, sklep, pub. Opuszczony w latach 60.
Opuszczona szkoła z 1948 roku — jednoizbowa, gdzie jeden nauczyciel uczył dzieci w różnym wieku. Zamknięta, gdy ostatnie rodziny opuściły wyspę.