Bateria Santa Marija

Sześć dział nad kanałem

Kiedy Brytyjczycy przejęli Maltę w 1800 roku, szybko dostrzegli strategiczne znaczenie Comino. Kanał między Maltą a Gozo to naturalne gardło — kto go kontroluje, kontroluje ruch morski wokół całego archipelagu. Dlatego zbudowali Baterię Santa Marija z sześcioma działami: dwoma potężnymi 24-funtowymi i czterema mniejszymi 6-funtowymi.

Architektura obronna

Bateria to nie pojedynczy budynek, a system umocnień: kamienne stanowiska artyleryjskie, magazyn amunicji (wykuty w skale), koszary dla 30 żołnierzy i mur obronny od strony lądu. Działa mogły ostrzeliwać statki płynące kanałem w odległości do 1.5 km — każdy okręt musiał przepłynąć pod ich lufami.

II Wojna Światowa

Podczas Oblężenia Malty (1940-1943) bateria została reaktywowana. Comino leżało na trasie konwojów zaopatrzeniowych płynących do Grand Harbour. Choć nigdy nie doszło do bezpośredniego ataku na baterię, jej obecność odstraszała włoskie torpedowce operujące z Sycylii.