Bazylika św. Jerzego (1678) w centrum Victorii — serce najgorętszej rywalizacji parafialnej na Malcie. Barokowe wnętrze i lipcowa festa to widowisko, które dzieli Gozo na dwa obozy.
Victoria ma dwa wielkie kościoły i od ponad trzech stuleci trwa między nimi rywalizacja, która dzieli całą wyspę. Z jednej strony Katedra Wniebowzięcia w Cytadeli, z drugiej Bazylika św. Jerzego na głównym placu miasta. Każda parafia uważa się za ważniejszą. Spór dotyczy wszystkiego: kto ma piękniejszy kościół, głośniejsze fajerwerki i bardziej okazałą festę.
Obecny kościół powstał w 1678 roku i był wielokrotnie rozbudowywany przez kolejne stulecia. Wnętrze to eksplozja baroku: złocone sklepienia, marmurowe posadzki, obrazy olejne pokrywające każdy centymetr ścian. Kopuła, malowana na wzór włoskich katedr, sprawia wrażenie otwartego nieba. Bazylika posiada również słynny obraz św. Jerzego zabijającego smoka autorstwa Mattii Pretiego — niesiony w procesji podczas letniej festy.
Trzeci weekend lipca to szczyt rywalizacji. Ulice Victorii zamieniają się w morze czerwonych i złotych dekoracji — kolorów parafii św. Jerzego. Orkiestry maszerują, fajerwerki trwają godzinami, a posąg świętego na złoconych noszach przemierza ulice w towarzystwie tysięcy wiernych. Mieszkańcy wydają fortuny na pirotechnikę, próbując przebić sąsiednią parafię. To największe święto na Gozo i jedno z najbardziej widowiskowych na całej Malcie.
Praktyczna rada: Plac św. Jerzego (Pjazza San Ġorġ) to serce Victorii — idealne miejsce na poranną kawę z widokiem na fasadę bazyliki. Wstęp do kościoła wolny.
Wstęp wolny. Cicho — to czynny kościół.
Nie dołączyłeś jeszcze do gry
“Stolica Gozo to tak naprawdę miasteczko, liczy sobie mniej więcej siedem i pół tysiąca mieszkańców.”
Kawiarnia na głównym placu Victorii z widokiem na Cytadelę. Ħobż biż-żejt o rozmiarach tarczy. Giermek Tomasz zamówił dwie.
Cytadela w Victoria to warownia na szczycie wzgórza, zamieszkana od epoki brązu. W 1551 roku Osmanowie porwali prawie całą ludność Gozo, ok. 5000 osób.
Dolina Lunzjata to jedno z nielicznych miejsc na Gozo ze stałym źródłem słodkiej wody. Kaplica z 1347 r. i fontanna z 1698 r. świadczą o wielowiekowym znaczeniu tego miejsca.